Het stellen van nijverheids-of handelsdaden met de bedoeling winst te maken en vermogensvoordelen aan haar leden toe te kennen, kan onder geen enkel beding het hoofddoel van een VZW uitmaken.

Daarin precies onderscheidt de VZW zich van een vennootschap. Een vennootschap heeft wél een winstoogmerk en streeft er zodoende naar aan haar vennoten vermogensvoordelen toe te kennen.

Vennootschap en vereniging zijn fundamenteel verschillend in hun doelstelling. Het valt dan ook te betreuren dat onze grootste ondernemersorganisatie de VZW als mogelijk alternatief voor de VOF (vennootschap onder firma) durft voor te stellen en beide zelfs als ‘ondernemingsvormen’ (?) naast elkaar afweegt. Dit is appelen met citroenen vergelijken.

Vormt de ideële doelstelling van de VZW haar topprioriteit, dan belet dit nochtans niet dat de VZW ‘bijkomstig’ of ‘ondergeschikt’ handelsactiviteiten mag stellen.

Daartoe dient cumulatief aan volgende voorwaarden voldaan te zijn :

1)    de handelsactiviteit is kwantitatief minder belangrijk dan de niet-commerciële activiteit wat de allocatie van middelen betreft (de zogenaamde ‘bijkomstigheidstest’) . Niet de omzet van de commerciële activiteit is in deze van belang , wel de allocatie van de middelen. Concreet zal dus worden gekeken naar het aantal personen dat een VZW afvaardigt voor de economische activiteit of naar de hoeveelheid werkingsmiddelen die een VZW eraan besteedt in verhouding tot het geheel aan personele en materiële middelen.

2)    zij is noodzakelijk voor de verwezenlijking van het ideële doel

3)    de opbrengsten ervan zijn aangewend ter verwezenlijking van dit ideële doel

Deze voorwaarden die cumulatief moeten vervuld zijn, werden vastgelegd in een Cassatie-arrest van 3.10.1996 en zijn sindsdien reeds meermaals bevestigd in de rechtspraak.

Het niet vervullen van deze voorwaarden heeft bovendien een vervelend fiscaal (neven)effect, met name vennootschapsbelasting in plaats van rechtspersonenbelasting.